Colgate Palmolive Şirketi’nin, tüm dünyada 1991 yılından itibaren uygulamaya başladığı “Parlak Gülüşler, Parlak Gelecekler” Sosyal Sorumluluk Projesi 17 yıldır 80’den fazla ülkede uygulanmaktadır. Proje ile her yıl 50 milyondan fazla çocuğa ve aileye ulaşılmaktadır. 2007 yılı sonunda tüm dünyada 500 milyondan fazla çocuğa, “Parlak Gülüşler, Parlak Gelecekler" Eğitim Programı ile ulaşılarak, okullarda Ağız ve Diş Sağlığı Eğitimi verildi.
Türkiye’de 2006 yılında başlatılan “Parlak Gülüşler, Parlak Gelecekler” Projesi kapsamında, 2 yıl içinde toplam 1.648 ilkokulda, 346.455 ilköğretim 3. sınıf öğrencisine ağız ve diş sağlığı eğitimi verildi. Eğitim sonrasında öğrencilere COLGATE diş fırçası ve diş macunu hediye edilerek diş fırçalama alışkanlığı edinmelerine yardımcı olundu.
Bu yıl Milli Eğitim Bakanlığı, COLGATE, TOÇEV ve Ağız ve Diş Sağlığı Derneği tarafından hazırlanan “Parlak Gülüşler, Parlak Gelecekler” Sosyal Sorumluluk Projesi’nde 20.000 gönüllü öğretmenimiz görev alıyor. Proje sonunda toplam 22 ilde, 450.00 öğrenciye ulaşılması hedefleniyor.
“Ülkemizde sigara ve tütün kullanımı, yanlış beslenme alışkanlıkları, ağız ve diş sağlığına, bakım ve düzenli diş hekimi kontrolü boyutunda yeterince önem verilmemesi nedeniyle ‘diş ve dişeti hastalıkları’ önemli bir halk sağlığı sorunu olarak varlığını sürdürmektedir” diye belirtti Sağlık Bakanı Recep Akdağ.
Neyse! Dişhekimi oldum. Önce akademik kariyer yapacak sonra da hem Fakültemde hem muayenehanemde hastalarıma hizmet edecektim. İşin içine girdikçe güzel yurdumda diş ve ağız sağlığı diye bir şeyin olmadığı çok net olarak belirmeye başlamıştı. Devrimci düşüncelere sahip eylemci bir kuşaktan geldiğim için bir şeyler yapmalıydım bu konuda. Son nokta ise Erzurum Atatürk Üniversitesi’nde 1985-86 yılında rotasyana gittiğimde konmuştu. Birgün orada poliklinik yaparken hastama “bir dahaki randevuna bana fırçanı getirirmisin “ demiştim. Bu biz periodontologların her hastamıza reflex olarak söylediğimiz bir cümleydi. Çünkü o seansta kendisine uygulamalı olarak diş fırçalamasını öğretirdik. Hastanın bir dahaki randevusuna geldiğinde ünitin tabletinin üstünde bir elbise fırçasına benzer bir fırça duruyordu.
Bu ne? Diye sorduğumda; Evladım bana fırçanı getir dedin ya diye yanıt verdi. Şaşırmıştım. Kendisine mi kızmalıydım yoksa kendime mi kızmalıydım? Yok yoksa bu eğitimi ona vermeyen tüm sorumlulara mı kızmalıydım? Burada bir yanlışlık vardı. Dişhekimine giden biri kendinden fırça istendiğinde başka bir fırça getiriyorsa bunun sorumlusu hekimler, eğitimciler ve başta politikacılar olmak üzere tüm sorumlular olmalıydı. Bir şeyler yapmalı ve güzel yurdum insanları eğitilmeliydi. Bunun tek yolu vardı. İnsanları diş ve ağız sağlığı konusunda eğitmek, eğitmek ve de eğitmek.
Geçen 20 senede hep bu amaçla çalışmalarda bulundum ve nihayet benim gibi düşünen hem de dişhekimi olmayan ama diş ve ağız sağlığının önemini anlamış bulunan arkadaşlarla bu derneği kurduk.
Sivil toplum örgütlerinin öneminin artık tartışılmadığı bu yüzyılda ADSD ninde toplumumuza çok önemli katkılarda bulunacağına inanıyorum.
Yüzünüzden gülücükler ağzınızdan dişleriniz eksik olmasın.
